นี่
ฉันจะลดราคาให้ หยุด
ฉันกำลังวิ่งกับซึงโจ
ฉันหวังว่ามันจะไม่ใช่ความฝัน แต่มันเหมือนฝัน
ฉันจะพูดอะไรดี มีแต่เธอเท่านั้นแหละ ที่มีปัญหาแบบนี้ได้
ขอโทษ
ที่ฝึกมาได้ผลนะ
เธอวิ่งตามฉันทัน
นี่นาย
รู้แล้วใช่ไหมว่าเราตามแอบนายมา
เป็นใครใครก็รู้
ประเจิดประเจ้อซะขนาดนั้น
ก็ฉันอดไม่ได้นี่
อดไม่ได้หลังจากที่รู้ว่า
นายกับเฮราจะไปดูหนังด้วยกัน
แต่ถ้านายชอบเฮรา...
ฉันรู้ว่าฉันก็ทำอะไรไม่ได้
อยากไปไหน
หา
ฉันถามว่า "อยากไปไหน"
เหมือนฝันเลย
ฉันกับซึงโจ
ฉันมีความสุขมากจนกลัวว่า
ฉันจะใช้ความสุขทั้งหมด แลกกับความสุขในวันนี้
มีแต่คนมากันเป็นครอบครัว
มีแต่เราที่ดูเหมือนเป็นคู่รักกัน
แน่สิ
ตำนานเล่าว่าคู่รักที่อยู่บนเรือนี้
จะเลิกกันในหกเดือน เธอไม่รู้เหรอ
- อะไรนะ - เธอไม่รู้จริงๆ เหรอ
มันเป็นตำนานเรื่องเล่าเก่าน่ะ
แต่มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรา
เราไม่ได้มาออกเดตกันนี่
ฉันว่าเราออกไปจากที่นี่ฉันเถอะ
นี่ นี่
ไป ไป
เอานี่ไปใส่แทน
ราคาถูกแต่คงดีกว่าอยู่แบบเปียกๆ
ฉันเลือกมาจากร้านข้างถนน
ไม่ชอบเหรอ
เสื้อเหมือนกันเลย
เราจะดูเหมือนคู่รักกันหรือเปล่า
แฮมเบอร์เกอร์
รู้ด้วยว่าฉันกำลังหิว
อร่อยมาก
อร่อยกว่าอาหารแพงๆ ทั้งหลาย
ฉันไม่รู้ว่าจะได้กินแฮมเบอร์เกอร์ ที่อร่อยกว่านี้ไหม
อยากให้เวลาหยุดแค่นี้จัง
หยุดมองแล้วก็กินได้แล้ว
ทำไมนายถึงเลือกฉัน
แทนเฮรา
ก็เธออยู่ข้างฉัน
ขอบคุณนะ
ฉันเป็นตัวปัญหาอยู่เรื่อยเลย
ฉันไม่เคย
มีอะไรที่ท้าทายในชีวิตเลย
ตั้งแต่เธอเข้ามาในชีวิต
ฉันรู้สึกเหมือนอยู่อีกโลกหนึ่ง
ซี่งหมุนไปอย่างไม่คาดคิด
เหมือนกับการแก้โจทย์เลขที่ไม่มีคำตอบ
บางทีนั่นอาจจะเป็นบททดสอบของฉัน
เหมือนกับโชคชะตาที่เลี่ยงไม่ได้
ซึ่งฉันต้องหาคำตอบให้กับมัน
บททดสอบที่นายหมายถึง คือฉันเหรอ
ตอนแรกฉันไม่รู้จะเผชิญหน้ากับมันยังไง
ฉันนึกอะไรไม่ออก ฉันก็เลยเอาแต่เลี่ยง
แต่ตอนนี้ไม่แล้ว
ฉันจะไม่วิ่งหนีจากบททดสอบ
ถ้าบททดสอบไม่ผิด
แสดงว่ามันจะต้องมีคำตอบ
ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจเผชิญหน้ากับมัน
นายหมายถึงนายเผชิญหน้ากับฉันเหรอ
- ถ้าเธอไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร - ไม่ๆ ฉันเข้าใจ
นายหมายความว่าฉันคือ บททดสอบของนาย
และนายพยายามหลีกเลี่ยง
แต่ตอนนี้นายเผชิญหน้ากับมัน
และนั่นก็คือฉัน ใช่ไหม
นายขอเดตกับฉัน
นี่ ทำไมพูดแบบนั้น
ฉันหมายความว่ามันไม่ได้แย่อะไรมาก
การอยู่กับเธอมันเป็นบททดสอบที่ยาก
แต่ที่ฉันหมายถึงคือ มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
ขอบคุณนะ
ฉันนึกว่านายเกลียดฉันจริงๆ ซะอีก
ฉันชอบนายมาสามปีแล้ว
ฉันไม่รู้จักซาร์ตร์หรือนิตเช่
ทำอาหารก็ไม่เป็น
รูปร่างก็ไม่ได้สวยอะไรมาก
ฉันจะพยายามทำให้ตัวเองดีกว่านี้
เหรอ
- ฉันจะรอดู - หา
เธอจะฉลาดขึ้นเพื่อฉัน
และฉันจะรอดู
อย่างแรกเลย อีกไม่นาน จะมีการสอบกลางภาค
และฉันจะดูว่า เธอรักษาสัญญาได้หรือเปล่า
ตอนที่มีการประกาศคะแนน
สอบกลางภาคเหรอ
ไม่เอา ฉันไม่ชอบสอบเลย
ไม่มีใครชอบหรอก
งั้นขอซีแล้วกัน
ซีเหรอ
ได้ซีนี่ไม่ได้ฉลาดขึ้นเลยนะ
แล้วถ้าเป็นซีบวกล่ะ
วิธีที่เขาพูดกับฉัน ยังคงมีความใจร้ายเหมือนเดิม
แต่รอยยิ้มของเขาเปลี่ยนไป
ตอนนี้เขารู้สึกใกล้ชิดกับฉันมากขึ้น
มากกว่าตอนที่ฉันส่งจดหมายรักให้เขา
หรือแม้กระทั่งตอนที่เขาจูบฉัน จูบครั้งแรกของฉัน
ขอบคุณนะ อุตส่าห์เดินมาส่งถึงบ้าน
เป็นการเดตที่ดีที่สุดเลย
ชอบที่อยู่ตัวเองหรือเปล่า
ห้องของฉันเคยเป็น ห้องให้ลูกค้านั่งมาก่อน
ห้องฉันเล็กแต่ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
ฉันอยู่ที่นี่สักพัก
จนกว่าเราจะสร้างบ้านที่เราเคยอยู่เสร็จ
- แล้วนี่เธอจะไม่เป็นไรเหรอ - ใคร
เฮราน่ะสิ
วันนี้นายเจอเฮรา
แต่นายกลับออกมาแบบนี้
เฮราก็อยู่กับพี่คยองซูไง
เอ่อ เฮรา
ฉันมีบางอย่างจะบอกเธอ
ไม่ง่ายเลยที่ฉันจะพูดสิ่งนี้กับเธอ ดังนั้นฉันอยากให้เธอฟังฉันให้จบ
- ฉันรู้ว่าฉันไม่ดีพอ - คะ
ไม่ดีพอ
เอาของฉันไปก็ได้ค่ะ
เปล่าๆ อาหารน่ะพอ
ให้ฉันพูดต่อนะ
ฉันพยายาม
พยายามจะไม่คิด
เกี่ยวกับเธอ
แต่การคิดที่จะไม่คิดถึงเธอ
เด้งขึ้นมาในหัวของฉันตลอด
เราไปกันเถอะค่ะ ฉันปวดหัว
ปวดหัวเหรอ
งั้นเอายาแก้ปวดหัวไปทานนะ
นั่งทานเถอะค่ะ เดี๋ยวมื้อนี้ฉันจ่ายเอง
เฮรา
ฉันรู้ว่าฉันไม่ดีพอสำหรับเธอ
ฉันจึงพยายามไม่คิดถึงเธอ
แต่การคิดที่จะไม่คิดถึงเธอ
เด้งขึ้นมาในหัวของฉันตลอด
และหัวใจของฉันมีแต่เธอ
นั่นแหละที่ฉันอยากพูด
มีอะไรเหรอคะพ่อ
มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นเหรอ
เปล่าค่ะ จะมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นล่ะ
เฮ้อ
- อยากให้มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นบ้าง - ทำไมพูดแบบนั้นล่ะคะ
มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ
ไม่มีหรอก
บ้านใหม่ของเราคงไม่เสร็จในเร็วๆ นี้
มันเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติ ดังนั้นประกันไม่จ่ายให้
บริษัทก่อสร้างบอกว่า
พวกเขาไม่รับผิดชอบ
- แล้วจะเกิดอะไรขึ้นคะ - ไม่ต้องห่วง
มันแก้ได้อยู่แล้วแต่ต้องใช้เวลา
ลูกก็แค่อยู่ที่นี่
ไปอีกหน่อย
ค่ะ
พ่อขอโทษนะ ฮานิ
ไม่มีอะไรที่พ่อต้องขอโทษนี่คะ
ไม่ต้องห่วงหนูหรอก หนูไม่เป็นไรค่ะ
ดี
- สวัสดี - เมื่อวานกลับบ้านปลอดภัยหรือเปล่า
เมื่อวานเหรอ
- ปลอดภัยสิ - ก็นั่นสินะ
นายเป็นห่วงฉันล่ะสิ
สนุกดีนะ เหมือนฉากในหนังเลย
วิ่งหนีพวกอันธพาล
เธอปลอดภัยก็ดีแล้ว
เข้าไปเรียนกันเถอะ
ดู ดู นี่แหละเรียกว่าผู้หญิงที่เพียบพร้อม
สวยมากจริงๆ
- โห ถ่ายมาเป็นชุดเลย - อันนี้ด้วย เธอน่ารักดี
แล้วเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น
พี่ขอเดตเฮราเหรอ
เราแค่ไปทานข้าวเย็นด้วยกันน่ะ
ให้ตายเถอะ ฉันน่าจะจ่ายค่าอาหารด้วย
อะไรกันเนี่ย
นั่นมันเป็นโอกาสครั้งหนึ่งในชีวิตเลยนะ
พี่ควรจะบอกเฮราไปว่าพี่รู้สึกยังไง
ขอเฮราออกเดต
ฉันพยายามที่จะบอก
แต่พอฉันเห็นเฮรา สมองฉันก็นึกอะไรไม่ออก
และฉันก็พูดสิ่งที่ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูด
ฉันว่ามันไม่ถูกที่คนอย่างฉัน
จะขอคนอย่างเฮราออกเดต
อย่าพูดอย่างนั้นสิ
พี่ก็หน้าตาดีเหมือนกันนะ
ฉันรู้ว่าฉันหน้าตาดี แต่ไม่ใช่กับเฮรา
แล้วเธอล่ะ ได้บอกซึงโจไปหรือเปล่า ว่าเธอรู้สึกยังไง
ฉันเขียนจดหมายบอกน่ะ
ใช่ จดหมาย ทำไมฉันนึกไม่ออกนะ
- จดหมาย - ไม่ๆ อย่าเขียนจดหมายนะ
เฮราเป็นเหมือนนซึงโจเวอร์ชันผู้หญิง
ถ้าพี่เขียนจดหมายให้เธอ พี่จะเป็นแบบฉัน
ทำไมพี่ไม่บอกแล้วก็มองตาเธอ
ผู้หญิงทุกคนสยบหมดแหละ
มองหน้าเฮราสักหนึ่งวินาทียังไม่ได้เลย แล้วจะไปมองตาเฮราได้ยังไง
ทำไมล่ะ มันฝึกได้นี่
มองฉันแล้วจินตนาการว่าฉันคือเฮรา
โอเค ได้
- ไม่ได้ผลหรอก - ทำไมล่ะ ได้ผลสิถ้าพี่ฝึก
ฉันจินตนาการว่าเธอเป็นเฮราไม่ได้ เธอซ้อมเองเถอะ
งั้นฉันเป็นเบ็กซึงโจ มาๆ ลอง
จิตใจของผู้หญิงเปลี่ยนได้กะทันหัน ตอนที่คาดฝันให้เปลี่ยนน้อยที่สุด
แบบว่าโจมตีที่ที่เจ็บมากที่สุด
- นี่ มานี่ - เป็นอะไร
- นี่จะทำอะไรน่ะ - มาซ้อมกันเถอะ
เวลา เวลาสำคัญที่สุด
ถ้าผู้หญิงพูดว่า
"อะไรกันน่ะ นายจะทำอะไร"
หลังจากนั้นพี่ก็ทำแขนแบบนี้ แล้วพูดว่า "ลองลืมฉันสิ"
แล้วก็จูบเธอ
- เหมือนจริงมาก อาจจะได้ผล - จริงเหรอ
งั้นตอนที่เธอพูดว่า "นายจะทำอะไร"
ก็ให้ทาบมือลงไป ลองลืมฉันสิ
ค้างอยู่ตรงนั้น เวลาคือสิ่งสำคัญที่สุด
ตอนที่เธอมองพี่ พี่ก็ลงมือเลย
ตอนที่เธอมองขึ้นไปเหรอ
ผู้หญิง...
อะไรน่ะ นายจะทำอะไร
ลองลืมฉันดูสิ
- นี่ลืมไปได้ยังไง - ได้ผลแน่
เธอรู้เรื่องจูบเยอะนี่
- ไม่รู้ - เธอเขียนหนังสือเรื่องจูบได้เลยล่ะ
นางนั่นก็อะไรไม่รู้
เธอรู้จักใช่ไหมผู้หญิงที่อยู่ ชมรมเทนนิสที่ชอบเบ็กซึงโจน่ะ
เธอได้ยินด้วยเหรอ นั่นเรื่องจริงใช่ไหม
อะไรจริงเหรอคะ น่าสนใจจัง
ก็มีผู้หญิงที่มหาวิทยาลัยเราคนหนึ่ง
นางชอบผู้ชายคนนี้มาก
แต่ว่านางไปจูบกับผู้ชายอีกคน
กลางวันแสกๆ
นางนอกใจคนหล่อๆ อย่างซึงโจได้ยังไงกัน
- นอก นอกใจเหรอ - และคนที่
นางจูบคือแบบว่าหน้าแก่มาก
- ให้ตายเถอะ ถ้าฉันรู้นะ - นี่ จะไปแบบนี้ไม่ได้นะ
มาแล้ว มาแล้ว
ดูเหมือนว่าเขายังไม่รู้
- ฮานิจูบพี่คยองซู - อะไรนะ
แล้วนี่จะเกิดอะไรขึ้นกับเบ็กซึงโจ
หมายความว่าไง ฮานิเลิกกับซึงโจแล้วแน่ๆ
พี่อยากจะพูดอะไรกับฉันเหรอ
เออ เฮรา
ฉัน ฉัน
ช่างเถอะ ฉันจะไปแล้วล่ะ
เฮรา
- ไม่นะ พี่คยองซู - ปล่อยฉัน ฉันจะทำ
- เดี๋ยวก่อนสิ อย่า - ปล่อยฉัน ฉันจะทำ
- จะใช้ไม้ทำได้ยังไงกันเล่า - ปล่อย
- ไม่ๆ ไม่ได้ - ได้สิ ฮานิ ฮานิ
- พี่คยองซู - ฮานิ โอ๊ย
ฮานิ ฮานิ
นี่ ซึงโจ จะกลับแล้วเหรอ
พูดอะไรกัน ฉันกับพี่คยองซูน่ะเหรอ
นี่จริงเหรอ
เธอจูบเขาจริงๆ เหรอ
เปล่าสักหน่อย
ฉันสงสารเขา ฉันก็เลยช่วยฝึกเขา
ช่วยฝึกอะไร
สอน เพศศึกษาเหรอ
นี่ เธอพูดอะไรของเธอ
ขอโทษค่ะ
- ทุกคนในมหาวิทยาลัยพูดเรื่องนี้กันหมด - อะไรนะ
เป็นอะไร เจ็บเหรอที่ผู้หญิงที่ตามนายไม่อยู่แล้ว
ซึงโจ
เดี๋ยวก่อน
ดูสิใครมา แมวเหมียวผู้โด่งดัง
ที่มีกรงเล็บซ่อนอยู่
นี่เธอกับพี่คยองซู คบกันตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ
นายก็ได้ยินด้วยเหรอ
- นั่นข่าวลือนะ - ไว้เจอกันนะ
ดีใจด้วย
ยินดีด้วย
อยู่คนเดียวรอซึงโจกลับมาได้ใช่ไหม
ไม่ต้องห่วงครับ
- ให้แม่บอกพี่ว่ากลับมาเร็วๆ ไหม - ไม่เอาน่า แม่
ผมไม่ใช่เด็กนะ
- ให้ผู้ชายมีเวลาเป็นของตัวเองบ้าง - อะไรนะ ผู้ชายงั้นเหรอ
งั้นเจอกันพรุ่งนี้ตอนเย็นนะ
- อย่าเล่นเกมพวกนั้นเยอะเกินไปล่ะ - ครับ
พ่อกับแม่รีบไปเถอะครับ
- ไปกันเถอะ - ค่ะ
ไชโย
(กำลังเรียก)
(ซึงโจ)
(สามสายไม่ได้รับ โอฮานิ)
ฉันไม่รู้ แต่ฉันก็แค่มาที่นี่
เราสองคนจะเป็นยังไงกันนะ
เดตแรกของเราเพิ่งจบไปได้ไม่นาน
นั่นเสียงอะไรน่ะ
คุณเบ็ก
อึนโจ
พระเจ้า อึนโจ
อึนโจ
เป็นอะไร อึนโจ
- ท้องฉัน ท้องฉัน - ปวดท้องเหรอ
แม่เธออยู่ไหน
- พวกเขาไปเที่ยว - เที่ยวเหรอ
ฉันจะทำยังไงดี
(สายเรียกเข้า บ้าน)
- สวัสดี - ซึงโจ
ทำไมใช้เบอร์ที่บ้านฉันโทรมา
อึนโจปวด
อึนโจอะไร เกิดอะไรขึ้น
เขาบอกว่าเขาปวดท้องและก็อ้วก
ฉันจะทำยังไงดี
ฮานิ ใจเย็นๆ แล้วค่อยๆ อธิบาย
อึนโจเป็นไงบ้าง
เขาปวดท้องและเขาอาเจียน
ไส้ติ่งอักเสบแน่
จดที่ฉันจะพูดลงไปแล้วทำตามนั้น
อย่างแรก ให้เขานอนตะแคงไว้
อ้วกเขาจะได้ไม่ไหลย้อนกลับเข้าไป ในทางเดินหายใจ
ทำให้ร่างกายเขาอบอุ่นและจดบันทึก ว่าเขาอาเจียนกี่ครั้ง
แล้วบอกหมอ
เดี๋ยวก่อนสิ
เรียกเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์
911 เหรอ
พาเขาไปที่
โรงพยาบาลพารัง
ฉันจะไปที่นั่นให้เร็วที่สุด
โอฮานิ
ฉันฝากดูแลน้องชายของฉันด้วยนะ
(โรงพยาบาลพารัง)
ลำไส้ตีบน่ะครับ มีภาวะลำไส้กลืนกัน บริเวณลำไส้เล็กต่อลำไส้ใหญ่น่ะครับ
ลำไส้กลืนกันเหรอคะ
บางส่วนของลำไส้ เข้าไปอยู่ในลำไส้อีกส่วนน่ะครับ
เราต้องรีบผ่าตัดโดยด่วนครับ
- ผ่าตัดเลยเหรอคะ - อาจจะมีรูในท้องของเขาน่ะครับ
คุณต้องรีบตัดสินใจครับ
แต่ว่า
- ฉันจะทำยังไงดี - การผ่าตัดไม่ซับซ้อนหรอกครับ
โอฮานิ ฉันฝากดูแลน้องชายของฉันด้วยนะ
ค่ะ ผ่าตัดได้เลยค่ะ
- มาแล้วเหรอ - ใช่
อึนโจอยู่ในห้องผ่าตัด
ฉันรู้แล้ว
(ห้องผ่าตัด)
เขาปลอดภัยใช่ไหมครับ
เป็นภาวะลำไส้กลืนกัน ตรงส่วนที่ลำไส้เล็กต่อกับลำไส้ใหญ่
- เขาจะไม่เป็นไรใช่ไหมครับ - การผ่าตัดสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
เราเปิดช่องท้องของเขาและเอา ส่วนที่ม้วนเข้าไปในลำไส้ของเขาออก
เขาหายเป็นปกติแล้วครับ
ในหนึ่งสัปดาห์เขาน่าจะหายดีครับ
(ผู้ป่วยใน เบ็กอึนโจ)
ขอบคุณค่ะ
พ่อแม่ฉันจะบินกลับคืนนี้
พวกเขาคงตกใจน่ะ
หมอบอกว่าเธอทำการ ปฐมพยาบาลเบื้องต้นได้ดี
หมอเลยผ่าตัดง่าย
ถ้านายไม่ช่วยแนะ
ฉันก็คงทำอะไรไม่ถูก
ลำไส้กลืนกันตรงบริเวณลำไส้เล็ก ต่อกับลำไส้ใหญ่ คล้ายๆ ลำไส้ตีบ
ฉันไม่รู้จักเลย
ฉันไม่เคยรู้เลย
ว่าการไม่รู้มันจะน่ากลัวขนาดนี้
ฉันจะไปโทรหาพ่อฉันก่อนนะ
ป่านนี้คงเป็นห่วงแย่
โอฮานิ
นี่ฉันเอามือถือ
กับกระเป๋าไปไว้ไหนเนี่ย
ให้ตายสิ
ยังไม่ทันแก่ก็ขี้ลืมซะแล้ว
คือว่า
ข่าวลือเรื่องฉันกับพี่คยองซู
กัปตันบอกฉันหมดแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
ขอบคุณนะ โอฮานิ
ฉันกลัวมาก
ฉันกลัวมากว่าจะทำอะไรผิดอีก
ฉันกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับอึนโจ
ตอนนี้ทุกอย่างโอเคแล้ว
เสียงของซึงโจ
ไม่เคยอบอุ่นและอ่อนโยนขนาดนี้
และอกที่อบอุ่นของเขาทำให้ฉัน ล้มลงได้ในทันใด
ในอ้อมแขนของเขา ตาและหัวใจของฉัน ละลายออกมาเป็นน้ำตา
สวัสดีค่ะ
- สวัสดี - ฮานิ ดีใจจังที่ได้เจอเธออีก
ดอกไม้หอมจัง
เธออีกแล้วเหรอ
ไม่เบื่อบ้างหรือไง
ไปพูดกับพี่เขาแบบนั้นได้ยังไง เขาช่วยชีวิตลูกนะ
ก็ได้
- วันนี้หมอยังไม่มาตรวจเหรอ - ครับ
เธอมาหาพึ่ซึงโจต่างหาก
อีกแล้วนะ
- ซึงโจยังไม่มาเหรอคะ - ผมบอกแล้ว
- เธอคิดถึงอย่างอื่น - เงียบ
เดี๋ยวเขาก็มา
เห็นไหม ชะตาลิขิตให้หนูมาอยู่กับเรา
พอเถอะครับแม่
มาแล้วเหรอ
แม่รู้นะ ถึงลูกจะพูดแบบนั้น
ลูกก็ดีใจที่ได้เจอฮานิเหมือนกัน
เป็นไงบ้าง
อึนโจเป็นไงบ้าง
ถ้าไม่ได้ฮานิ ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ใช่ ฮานิช่วยชีวิตลูกชายฉันไว้ ขอบคุณนะ
ขอบคุณนะคะ คุณกิดง
ขอบคุณอะไรกันล่ะครับ ผมดีใจที่อึนโจปลอดภัย
แล้วนี่บ้านนายไปถึงไหนแล้ว
ราบรื่นดีใช่ไหม
ก็ไม่ค่อยเท่าไหร่
ประกันไม่จ่ายเงินให้
เพราะว่าเป็นภัยธรรมชาติ
จะฟ้องบริษัทก่อสร้าง
ก็ต้องใช้เวลา
เดี๋ยวก็คงดีเอง
เอานี่ไป
อะไรเหรอ
เราเปิดบัญชีพร้อมกับเงินนั้น
นายจ่ายเงินให้เราทุกเดือน
เธอบอกว่าเธอใช้เงินนั้นไม่ได้ เธอเลยเก็บไว้
ถึงอย่างนั้นก็ตาม คืนมาให้ฉันทำไม
ฉันเป็นหนี้นายกับเมียนายแล้ว
ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก
คุณกิดง รับไว้เถอะค่ะ
- ถ้าไม่รับไว้ ฉันจะโกรธคุณจริงๆ นะ - ใช่
ตอนนี้นายกำลังขยายกิจการร้านอาหาร
โดยการตกแต่งชั้นสองใหม่
แต่นายทำไม่ได้เพราะบ้านกับฮานิ
- แต่ว่านี่มัน - คุณกิดงคะ
ทำไมคุณไม่มาอยู่กับพวกเราล่ะคะ
- แต่เราย้ายออกเพราะฮานินะครับ - งั้นคุณก็ย้ายเข้ามาอยู่กับเราสิคะ
- ครับ เพื่อฮานิเหรอ - นี่คุณไม่รู้ได้ยังไง
ครับ
ฮานิกับซึงโจ พวกเขาทำอะไรบางอย่าง
โดยไม่ให้พวกเรารู้ คุณไม่รู้เหรอ
- อะไรนะ ไม่ให้พวกเรารู้เหรอ - สองคนนั้นน่ะ จูบกันด้วยซ้ำ
ซึงโจเป็นคนจูบฮานิ
- จูบเหรอ - ซึงโจน่ะเหรอ
ซึงโจน่ะสนใจฮานิเหมือนกัน
สวัสดี อึนโจ
นี่เธออีกแล้วเหรอ
สวัสดี เลโก้
เขาชื่อโนรี ไม่ใช่เลโก้
- จริงด้วย สวัสดี โนรี - สวัสดีครับ
พี่ซื้อเค้กมาให้ ดูสิ
- กินด้วยกันไหม ลีโอ - เขาชื่อโนรี โนรี
ขอโทษนะ พี่หัวไม่ค่อยดีน่ะ
ไม่เป็นไรครับ
ปกติห้องนอนในโรงพยาบาล น่าเบื่อและเงียบ
แต่ห้องนี้สนุกดีครับ
โนรี นายนอนอยู่โรงพยาบาล มานานแล้วเหรอ
อืม ประมาณหนึ่งปีกับสองเดือนแล้วล่ะ
ฉันสอบตกชั้นป.4
งั้นพี่จะสอนความรู้ชั้นป.4 ให้เธอเอง
นี่เธอพูดว่าเธอจะสอนเขาเหรอ
นี่พูดเล่นหรืออะไร
ความรู้ประถมนะ
- เธอไม่รู้เลยนะ - คนโง่จะสอนคนอื่นได้ยังไง
- พี่สอนสูตรคูณได้แล้วกัน - ผมเรียนแล้ว
- เหรอ - เธออย่าพูดอะไรดีกว่า
กินเค้กเถอะ
นี่
ขอบคุณครับ
เชฟ คิดอะไรอยู่เหรอครับ
เชฟดูเหมือนกังวลอะไรสักอย่าง
- แล้วนี่ เสร็จแล้วเหรอ - ใช่ เสร็จแล้ว
ดี
มีอะไรเกิดขึ้นกับฮานิเหรอครับ
หือ ฮานิสบายดี
นายกลับบ้านได้แล้ว ไป
ครับ เชฟ ผมไปแล้วนะครับ
- วันนี้นายทำดีมาก - ครับ เชฟ
วัดไข้หน่อยนะจ๊ะ
โนรีเป็นไข้ง่ายมากๆ
เขาอยู่ในห้องไอซียูหกเดือน
พวกคุณควรรู้ให้ดีกว่านี้
อย่าเล่นอะไรที่เป็นภัยต่อเด็กที่ป่วยนะคะ
- ขอโทษค่ะ - ค่ะ ระวังด้วยนะคะ
ขอโทษนะ โนรี
ไม่เป็นไรครับ แย่กว่านี้ก็เคยมาแล้ว
ตั้งแต่อึนโจมาอยู่ในห้องนี้ ผมสนุกทุกวันเลยครับ
ผมได้เรียนกับพี่ซึงโจ
และได้หัวเราะก็เพราะพี่ครับ พี่ฮานิ
พี่ไม่ได้ตั้งใจให้เธอหัวเราะนะ
เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อน
- เราจะเรียนกันอีกทีเมื่อนายดีขึ้น - ครับ
นายคิดว่าโนรีป่วยเป็นโรคอะไรเหรอ
ดูเหมือนจะเป็นโรคไตนะ
อ๋อ
เด็กน้อยคนนั้น
ต้องถูกฉีดยาและตรวจทุกวัน
ต้องกินยาขมๆ
เขาไม่มีอิสระที่จะทำในสิ่งที่เด็กๆ ควรทำ
ร้องไห้ไปก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้
ใช่สิ
ฉันคิดว่านายทำอะไรสักอย่าง ให้เขาได้นะ
- ฉันน่ะเหรอ ทำอะไร - นายเป็นสุดยอดอัจฉริยะ
ดังนั้นถ้านายอยาก นายเป็นหมอก็ได้
นายจะได้รักษา
โรคทุกประเภทและช่วยเด็ก แบบโนรีทั่วโลกเลยไง
แล้วทุกๆ คนก็จะซาบซึ้งที่นายช่วย
น่าทำนะ ว่าไหม
เธอขอให้ฉันเป็นหมอ ฉันควรเป็นไหม
ควรสิ ควรๆ นายว่าไม่ดีเหรอ
ไม่รู้สิ
นี่ นายมีคุณสมบัติที่จะเป็นหมอ
เบ็กซึงโจใส่ชุดคลุมสีขาว
อยากเห็นจัง
นี่ฉันจะทำยังไงกับเธอดี
งั้นเธอก็ไปที่โรงพยาบาลทุกวันเลยน่ะสิ
อยู่กับซึงโจทั้งบ่ายเลยล่ะสิ
ตอนกลางวันแม่เขาทิ้งให้เรา อยู่กันสองคน
ก็เลยอยู่กันสองคนน่ะ
ฉันว่าเธอคงอยากให้น้องชายเขา อยู่โรงพยาบาลนานอีกหน่อยแน่ๆ
- จะบ้าเหรอ - แน่ใจเหรอ
- อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่แล้วจ้ะ - เห็นอะไร
อย่าเล่นรถเข็นนะคะ
อ่านนี่ด้วยได้ไหม
ใช่ แล้วมันแปลว่าอะไร
- ราคาเท่าไหร่ครับ - ถูกต้อง
เด็กๆ ได้เวลาขนมแล้ว
- สุขสันต์วันเกิด - สุขสันต์วันเกิด
สุขสันต์วันเกิดนะ โนรี
อึนโจ ฉันดีใจนะที่นายดีขึ้นแล้ว
ขอบใจนะ
พี่ซึงโจกับพี่ฮานิ ขอบคุณนะครับที่สอนผม
ไม่เป็นไร ถ้าอยากถามอะไร ก็โทรมาหาพี่ได้นะ
- มีเบอร์พี่ใช่ไหม - ครับ ผมจะโทรไป
โนรี หายไวๆ นะ
ครับ เป็นแค่นี้เดี๋ยวก็หาย
โนรี
ฉันไม่เป็นไร ฉันสัญญา ว่าฉันจะไปหาเมื่อฉันหาย
ฉันก็จะไปหานายด้วยเหมือนกัน
อืม สัญญาใช่ไหม
ใช่ ฉันสัญญา
โนรีเข้มแข็งมาก
เขากลั้นน้ำตาได้ดีมาก
เขาคงส่งเพื่อนเขาแบบนี้บ่อยๆ
แม้ว่าเขาจะเจ็บปวดมาก
กลับบ้านกันเถอะ อึนโจ
(งานฉลองออกจากโรงพยาบาล)
- ยินดีต้อนรับกลับบ้าน อึนโจ - ยินดีต้อนรับกลับมานะ ฮานิ
พ่อคะ นี่อะไรกันเหรอคะ
ฮานิ พ่อขอโทษนะที่ไม่เข้าใจ ว่าจริงๆ แล้วลูกต้องการอะไร
และทำแต่สิ่งที่พ่อคิดว่าถูก
- พ่อคะ - พ่อรู้ว่าอยู่ที่ร้าน
มันไม่ค่อยสบายใช่ไหม
ตอนฉันเห็นหนูหัวเราะในโรงพยาบาล
ครั้งนี้ฉันรู้แล้วว่า หนูคือส่วนหนึ่งของครอบครัวเรา
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ฮานิ
ใช่ๆ เรายินดีต้อนรับหนูกลับมานะ ฮานิ
ขอบคุณค่ะ คุณเบ็ก
- อะไร แล้วห้องผมล่ะ - ห้องลูกเหรอ
- ลูกก็ใช้กับพี่ชายไงจ๊ะ - ไม่เอา
ผมไม่ให้ฮานิใช้แล้ว
ลูกควรขอบคุณพี่เขาก่อนนะ
ไม่เป็นไรค่ะ
- เป็นใครก็คงทำแบบนั้นค่ะ - ผมเหนื่อย
อาหารพร้อมแล้วบอกผมด้วยนะครับ
- ไปพักเถอะค่ะ - เราใกล้จะเสร็จแล้วใช่ไหม
ค่ะ เดี๋ยวที่เหลือหนูทำต่อเองค่ะ
- ก็ได้ งั้นฝากด้วยนะ - ฝันดีค่ะ
ฮานิ ยินดีต้อนรับอีกครั้งนะ
- ยังไม่นอนอีกเหรอ - ผมหิวน้ำครับ
อึนโจ ยังไม่นอนอีกเหรอ
ครั้งนี้ ฉันเป็นหนี้ชีวิตเธอเยอะมาก
ขอบคุณนะ
เด็กบ้า ยังน่ารักเหมือนเดิมนะเราน่ะ
มาทำอะไรตรงนี้ล่ะ
ฉันกลับมาที่นี่อีกแล้ว
อย่าสร้างปัญหาอีกแล้วกัน
มาแล้วเหรอครับ
ยังไม่กลับอีกเหรอ
ใกล้จะเสร็จแล้วครับ
ผมต้องทำชิ้นนี้ให้เสร็จ ขึ้นไปพักผ่อนเถอะครับ
ฮานิ เดี๋ยว
ฉันอยากให้เธอชิมอะไรหน่อย วันนี้ฉันเพิ่งทำเป็นครั้งแรก
ฮานิ เธอกินข้าวเย็นหรือยัง
ฉันทำนี่ไว้ให้เธอ
นั่งก่อนๆ
นี่
รอดูนะ
นี่เป็นครั้งแรกของผม
เกี๊ยวบงของบงจุนกู
เกี๊ยวบงนี้มีเกี๊ยวอยู่ข้างในอีกชั้น
เชฟบอกฉันว่าฉันสามาถทำอาหารเองได้
ฉันไม่รู้ว่ารสชาติเป็นยังไง มีให้เชฟทานด้วยครับ
ชิมแล้วบอกด้วยนะ ว่ารสชาติเป็นไงบ้าง
ผมเริ่มสงสัยว่าคืนนี้คุณพ่อกับลูกสาว จะมาหรือเปล่า
ขอโทษนะ
คือฉันกินข้าวมาแล้ว
กินมาแล้วเหรอ
- เสียดายจัง - พ่อคะ
ดูน่ากินดีนะ
จริงเหรอครับ
ลองชิมแล้วบอกผมหน่อยสิครับ
ผมเขินๆ ตื่นเต้นยังไงไม่รู้
จุนกู
เราจะย้ายกลับไปอยู่กับครอบครัวของซึงโจ
อยู่ที่นี่มันไม่ค่อยสบาย
และบ้านหลังใหม่ของเรา ก็มีปัญหาด้วย
และครอบครัวของซึงโจ อยากให้เราย้ายเข้าไปอยู่กับพวกเขา
ทุกอย่างตระเตรียมไว้แล้ว
ครับ
ฉันรู้สึกเหมือนฉันกำลัง ขออนุญาตนายเลย
ทำได้ดีนะ อร่อยมาก
ฮานิ ฉันทำเป็นครั้งแรกเลยนะ ลองชิมหน่อยสิ
ฉันรู้สึกสงสารนายจัง จุนกู
แต่ฉันมีความสุขที่ได้อยู่ใกล้ซึงโจ
ฉันทั้งตื่นเต้นและกังวลในเวลาเดียวกัน
ฉันจะผ่านมันไปได้ไหมนะ
ฉันว่าฉันเอาเข้ามานะ อยู่ไหนกันล่ะเนี่ย
- นี่ของเธอเหรอ - ใช่
- หัวขโมย - ยายโง่
มันตกอยู่ตรงนี้
ใครจะไปขโมยกางเกงในเด็ก
นานๆ ทีฉันจะใส่อันนี้
ปกติฉันใส่ลายลูกไม้แฟนซีๆ
ร่างกายเธอไม่มีส่วนไหนเลยที่เซ็กซี่
นั่นอะไร
จบประถมก็หยุดโตเลยเหรอ
นาย นายพูดว่าอะไรนะ
ก็เธอแต่งตัวขนาดนี้ ฉันยังไม่รู้สึกอะไรเลย
- เธอว่านั่นไม่ใช่ปัญหาเหรอ - กับนายมันเป็นเรื่องตลกตลอดใช่ไหม
ถ้านายไม่ชอบที่ฉันอยู่ที่นี่ พูดตรงๆ เลยก็ได้
- ทำไมต้องใจร้ายกับฉันด้วย - ใจร้ายเหรอ
นั่นสิ ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม
แต่ทุกครั้งที่ฉันเห็นเธอ ฉันอยากล้อเธอ
แต่เธอเป็นต้นเหตุนะ
ทำของแบบนั้นหล่น
ลูกสองคนคงสนิทกันมากขึ้นแล้วสินะ
แต่ลูกทั้งสองคนยังไม่ได้แต่งงาน เบาๆ หน่อยนะ
ในบ้านหลังนี้มีเด็กอยู่ด้วยน่ะ
แล้วนี่ต้องเลือกวิชาเอกเมื่อไร
ก่อนเทอมสองครับ
ถ้าเลือกไปแล้ว คิดว่าจะได้หรือเปล่า
ถ้านักเรียนหลายคนเลือกเหมือนกัน
ก็จะตัดตามเกรดหรือไม่ก็ต้องแข่งกัน
แต่นั่นก็ไม่ค่อยเกิดขึ้นครับ
พ่ออยากให้ลูกเรียนบริหารธุรกิจ
ผมไม่สนใจครับ
- ทำไมล่ะ - จอดให้ผมลงตรงรถไฟฟ้าใต้ดินหน่อย
มีเรียนเหรอ
ซึงโจ
อีกแล้วเหรอ
ฉันคิดว่าเธอทั้งสองคนไปกันได้ดี
ทำไมเขาอารมณ์แปรปรวนจัง
นี่เขากลับมาทำตัวไม่เป็นมิตรอีกแล้วเหรอ
ไม่เหมือนเมื่อก่อน ครั้งนี้ดูเปลี่ยนไป
แต่ฉันบอกไม่ได้ว่าอะไรที่เปลี่ยนไป
เธอกับเขาจูบกัน
และก็กอดกันแบบนี้แล้วนะ
แล้วนี่เขาเป็นอะไรอีก ฉันล่ะไม่เข้าใจจริงๆ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขารู้หรือเปล่า ว่าฉันมีตัวตนอยู่
น่าหงุดหงิดจัง
นี่ มินา เธอมีไอเดียอะไรบ้างไหม
วิธีที่จะทำให้รู้ ว่าซึงโจคิดยังไงกับฉัน
นี่ ทำไมเธอไม่ลองหาวิธีหาวดูล่ะ
วิธีหาวเหรอ
คำสรุปก็เหมือนกับ คำที่ใช้ปิดท้ายสิ่งต่างๆ
เราเริ่ม ดำเนินไป แล้วก็สรุป
เอาล่ะ ประโยคที่สอง เราจะดูที่
ภาษีสินค้าอุตสาหกรรม และบริการที่ต่ำลง
ในประโยคที่ไม่เต็มนี้ สินค้า
การหาวเป็นเหมือนโรคติดต่อ ดังนั้นถ้าเธอหาว เขาก็จะหาวด้วย
นั่นแหละวิธีหาว
ถ้าเธอหาวและซึงโจก็หาวด้วย
นั่นหมายความว่าเขามองเธอ
ถ้าเขาไม่สนใจเธอ เขาก็จะไม่มองเธอ ใช่ไหมล่ะ
เอาละ คำว่าแอดโวเคตหมายความว่า
เราอยากได้อะไรบางอย่าง เราจึงพยายามที่จะได้มันมา
เดย์อาร์แอดโวเคตอะดีล หมายถึง พวกเขาทั้งสองต้องการข้อตกลงนั้น
คลาสผมน่าเบื่อขนาดนั้นเลยเหรอ
เพราะพ่อแม่ฉัน
ฉันไม่เคยต้องลำบาก
ฉันก็ใช้ชีวิตแบบได้อะไรมาง่ายๆ
ราวกับว่าคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด
โลกหมุนรอบตัวฉัน
ทำไงดี
เรามีอะไรหลายๆ อย่างเหมือนกันเลย
แต่แล้ว ฮานิก็ย้ายเข้ามาอยู่กับเรา
ยิ่งฉันรู้จักเธอมากขึ้น ฉันก็ได้เรียนรู้ว่า
มีความคิดอื่นนอกจากความคิดที่ฉันมี
และฉันต้องยอมรับว่าความคิดพวกเขาถูก ในขณะที่ความคิดฉันผิด
มันเป็นอะไรที่ฉันช็อกและตื่นรู้
ช่วงนี้ฉันก็เลยคิด
ว่าอยากจะเผชิญโลกข้างนอกให้มากขึ้น
แต่ฉันก็ขอบใจเธอนะ
ฉันโชคดีจริงๆ ที่มีเธอเป็นเพื่อน
ลองลืมฉันสิ
ฮานิ
มาแล้วก็ดี มานี่ๆ
เรื่องที่เธอบอกน่ะ เรื่องเวลาที่จะจูบ
ฉันซ้อมมานะ แต่บางอย่างมันก็ยังไม่ใช่
ตรงที่พูดว่า "ลองลืมฉันสิ" ส่วนนั้นใช้เวลา 4.3 วินาที
- แล้วถ้าเฮราเดินไปล่ะ - พี่ควรพูดก่อนที่เฮราจะเดินไป
ฉันก็ต้องพูดก่อนเฮราจะไปอยู่แล้วสิ เวลามันไม่ได้น่ะ
- เธอมายืนตรงกำแพงหน่อย - ไม่เอา
- พี่จำไม่ได้เหรอว่าเกิดอะไรขึ้น - ไม่เอาน่า ก็ฉันทำคนเดียวไม่ได้นี่
ฉันช่วยเอง
เอาสิ มา
- ตอนซึงโจทำมันได้ผลนะ - ตอนฉันทุบแบบนี้
นายต้องมองลงแล้วก็มองขึ้น
ลองลืมฉัน...
เห็นไหม เวลามันไม่ได้
พูดยังไม่จบเลย
มันใช้เวลา 4.3 วินาที มันนานเกินไป
ทำไมพี่ไม่ลองถือไม้ไว้ในมือดูล่ะ
พี่ดูเปลี่ยนไปเลย
ดูเป็นคนมั่นใจ ดุดัน ชอบแข่งขัน
เฮรา เฮรา
ตกใจหมด
น่ารักจัง ช่วยพับผ้าด้วย
งานบ้านน่าเบื่อมาก
เวลาทำคนเดียว แต่พอมีสองคน งานบ้านสนุกมาก
เขาว่ากันว่า คนเราน่ะอยู่คนเดียวไม่ได้
ฉันเห็นด้วยนะ หนูเห็นด้วยไหม
ค่ะ หนูเห็นด้วยค่ะ
หนูช่วยไปเอาตะกร้าผ้า ในห้องซึงโจให้หน่อยได้ไหม
พรุ่งนี้อึนโจต้องเก็บชุดไปยิม
- ฉันลืมเอามาซักน่ะ - ค่ะ ได้ค่ะ
อยู่ห้องแต่งตัวตรงมุมนะ
ค่ะ หนูรู้
เสื้อคู่รักนี่
ยังอยู่อยู่เลย
เช่าสตูดิโอ
งานพาร์ตไทม์
เธอมาทำอะไรในห้องของฉัน
มาแล้วเหรอ
- ฉันมาเอาชุดไปยิมของอึนโจน่ะ - ได้แล้วก็ไปสิ
อยู่ทำไมล่ะ
พี่คยองซูบอกอะไรบางอย่างแปลกๆ กับฉัน
เขาบอกว่านายจะย้ายออกจากบ้าน
- บางครั้งพี่เขานี่ก็พิลึกเนอะ - จริง
- หา - ฉันจะย้ายออก
- ทำไม - ทำไมเหรอ
นี่ฉันต้องขออนุญาตเธอด้วยเหรอ
เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันหมายถึง เป็นเพราะฉัน ย้ายเข้ามาหรือเปล่า
เพราะฉันเหรอ
จะเพราะอะไรก็ไม่ได้เกี่ยวกับเธอ
เลิกคิดว่าอะไรๆ ก็เพราะเธอได้แล้ว
จะย้ายออกจากบ้านเหรอ
พ่อแม่ดูแลผมมาจนป่านนี้
ดูแลผมอย่างดี
ผมคิดว่ามันได้เวลาแล้ว ที่ผมจะตัดสินใจว่าจะอยู่ยังไง
และผมอยากหาเงินเอง โดยการทำงานพาร์ตไทม์
ผมอยากจะลองเผชิญกับโลกใบนี้ และพยายามที่จะปกป้องตัวเอง
เพื่อที่ผมจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับตัวเอง และความสามารถของตัวเอง
เป็นความคิดที่ไม่เลวนะ
แต่ว่า
ฮานิเพิ่งย้ายกลับเข้ามา
- ไม่เอาน่า ซึงโจ - มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฮานิครับ
ก็ได้ เอาก็เอา
ไม่
เขาบอกว่าเขาจะย้ายออก
ฉันเพิ่งย้ายเข้ามา แต่เขาบอกว่า
เขาอยากย้ายออกจากบ้าน
เบ็กซึงโจ
นายอยู่ไหน
เราไม่เจอกันเลย
ถ้าฉันไม่พยายามจะเจอ
ซึงโจ นายทำอะไรอยู่คนเดียว
นายอยู่ที่ไหน
นี่ เบ็กซึงโจ
ให้ฮานิเลิกรักนายซะเถอะ เพราะไม่มีหวังแล้ว
บอกฮานิแบบลูกผู้ชาย
ซึงโจ อยู่คนเดียวเหงาล่ะสิ
ไม่ ไม่จริง
ส่วนใหญ่ฉันใช้เวลากับเฮรา
อยู่ด้วยกันเหรอ
- มีอะไรหรือเปล่า - ไม่มีค่ะ
(คำบรรยายโดย เฉลิมรัชฏ์ อัครไชยนนท์)